Zatruwanie zęba, czyli dewitalizacja jest pierwszym z etapów leczenia kanałowego tradycyjnymi metodami. To często jedyny możliwy sposób na przeprowadzenie leczenia tego typu, a więc uratowanie chorego zęba i zachowanie go w jamie ustnej. Ostatnimi czasy wiele się mówi o niebezpieczeństwach związanych z przeniknięciem do organizmu trujących substancji wykorzystywanych przy zabiegu.
W celu zatrucia zęba stosuje się pasty lub środki, w których skład wchodzi paraformaldehyd. Jego celem jest uśmiercenie i mumifikacja miazgi. Z przeprowadzonych na zwierzętach badań wynika, że na skutek nieszczelności opatrunku, specyfik może przedostać się do węzłów chłonnych szyi i głowy, wątroby, nerek, płuc, jak również mózgu oraz być przyczyną rozwijających się tam nowotworów. Trująca substancja może także wywołać martwicę w sąsiednich tkankach. Ponadto zabieg zatruwania zęba wymagał kilku wizyt u specjalisty, a często już po pierwszej z nich ból zęba ustępował, co skłaniało pacjentów do rezygnacji z kolejnych i pozostawania w trakcie nieukończonego leczenia.
Powyższe przyczyny były głównym powodem dla opracowania nowego sposobu leczenia kanałowego, który opiera się na stosowaniu znieczulenia miejscowego i usuwaniu uszkodzonej miazgi zęba podczas jednej wizyty. Tym samym całe leczenie jest znacznie krótsze i nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia aż tak poważnych powikłań.