Podłoga stanowi bardzo istotny element każdego pokoju. Jednak nie każdy zdaje sobie sprawę, że może być ona montowana na dwa sposoby. Jeden z nich polega na zastosowaniu kleju oraz specjalnej taśmy, a inny wyklucza oba elementy. Co warto wiedzieć o obu rodzajach i przede wszystkim – jaka metoda sprawdzi się lepiej w przypadku domów, a którą warto wykorzystać w mieszkaniach?
W przypadku metody bezolejowej nie stosuje się żadnych środków odpowiadających za przytwierdzenie materiału do podłoża. Wszystkie kawałki mocuje się, dzięki listwom przyściennym, dlatego tak ważne jest właściwe zamocowanie tego typu podłogi. Niektórzy specjaliści decydują się na zastosowania odpowiednich taśm dwustronnych, dzięki którym można zauważyć lepsze przytwierdzenie do przygotowanego gruntu. Doświadczenie pokazuje, że omawiana metoda ma więcej wad niż zalet, dlatego nie używa się jej zbyt często.
Można zastosować ją jedynie w pomieszczeniach, które nie przekraczają 20 m2. Kształt podłogi musi być prosty (najlepiej sprawdzają się prostokąty). Zanim właściciele zdecydują się na ten sposób mocowania muszą zdawać sobie sprawę, że podłoga będzie się przesuwać, co niekorzystnie wpływa na komfort mieszkania i używania konkretnych pomieszczeń. W pokoju nie można użyć krzeseł obrotowych bądź mebli, które często zmieniają swoją lokalizację (krzesła, stolik). Nie jest to rozwiązanie do pokoju dziecięcym, gdyż podłoga bardzo szybko niszczy się oraz rozsuwa się.
Montowanie podłogi z użyciem kleju sprawdza się zdecydowanie lepiej. Jest to związane przede wszystkim z trwałością i brakiem przesuwania się. W jej przypadku nie zauważa się negatywnego działania sił poziomych, będących efektem poruszającego się dywanu. Zanim klej zostanie rozprowadzony po podłożu, należy go dokładnie oczyścić oraz rozmieścić w równych proporcjach. W dalszej kolejności delikatnie dokłada się kolejne części wykładziny. Jeśli wszystko pasuje, dociska się je. Ostatnia czynność polega na zamontowaniu listew przyściennych, które powstały z plastiku bądź drewna.