Zabieg amputacji to dla pacjentów nie tylko zmiana w ciele, ale także, a może przede wszystkim w psychice. Często oznacza to, że z osobą po zabiegu amputacji trzeba prowadzić terapię zapobiegającą traumie. Zazwyczaj należy skupić się bardziej na sferze psychicznej niż rekonwalescencji i rehabilitacji. Tak nagły zabieg zmienia całkowicie codzienne funkcjonowanie pacjenta. Niepełna sprawność przypomina o odjęciu kończyny. W głowie pojawiają się liczne pytania i niepewność. Pacjentom wydaje się, że sytuacja jest beznadziejna. Odczuwają głęboką niesprawiedliwość. Jak zatem można pomóc osobie, która utraciła kończynę? Z pewnością można poświęcić jej czas. Warto jednak pamiętać, by nie wyręczać pacjenta w codziennych obowiązkach. Należy być obecnym, dawać poczucie bezpieczeństwa, ale jednocześnie naprowadzać na umiejętne radzenie sobie z prozą życia codziennego. Nie wolno takiej osoby wyręczać, gdyż pogłębi to w niej negatywne nastawienie oraz depresję. Dodatkowo w takiej sytuacji osoba po amputacji się rozleniwi i będzie czuć się niepotrzebna, zbędna. Pozwól jej na samodzielność. Warto też zapewnić pacjentowi profesjonalną pomoc. Wsparcie rodziny i przyjaciół jest oczywiście niezmiernie ważne, ale terapia u psychologa może zaoferować wiele więcej. Przede wszystkim pozwoli ocenić sytuację i zapobiec nieszczęściu, gdyż wielu pacjentów podejmuje próby samobójcze. Profesjonalna opieka pomoże uporać się z traumą i zapewni pełne wsparcie w przystosowaniu się do nowej, trudnej sytuacji.
Jak pomóc osobie po amputacji?
