O fałszywych zeznaniach możemy mówić wtedy, gdy ktoś zeznaje nieprawdę, lub ją zataja, w trakcie składania zeznań, które mają służyć za dowód w sprawie. Jest to traktowane jako przestępstwo i podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy, aż do 8 lat.
Mówi o tym dokładnie Art. 233. Kodeksu Karnego. Aby można było mówić o krzywoprzysięstwie, bo tak nazywane jest składanie fałszywych zeznań, osoba, która się jego dopuszcza, musi być wcześniej uprzedzona o odpowiedzialności karnej oraz zaprzysiężona przez odpowiednio uprawnioną do tego osobę i w zakresie jej kompetencji. Stanowi o tym Art. 233 § 2 Kodeksu Karnego.
Występują pewne odstępstwa, w których taka osoba nie poniesie odpowiedzialności lub zostaną one złagodzone. Jeżeli nie zostanie poinformowana o prawie do odmowy zeznania lub o skutkach prawnych grożących z krzywoprzysięstwa przed złożeniem zeznań, a w obawie o siebie lub swoich najbliższych złoży fałszywe zeznania. Wtedy, w takiej sytuacji, konsekwencji może uniknąć.
Natomiast nadzwyczajne złagodzenie kary może wystąpić w dwóch sytuacjach i stanowi o tym art. 233 § 5 k.k. Pierwszą sytuacją jest gdy zeznanie, które jest fałszywe, nie dotyczy sprawy i nie ma wpływu na jej rozstrzygnięcie. A drugą z okoliczności, w których jest możliwe złagodzenie kary, to sytuacja, w której osoba składająca fałszywe zeznania dobrowolnie je sprostuje, odpowiednio wcześniej, zanim nastąpi rozstrzygnięcie sprawy.