Wymuszenie zeznań, jest jednym z przestępstw w kategorii przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Dokładnie opisuje je art. 245 Kodeksu Karnego, który brzmi: “Funkcjonariusz publiczny lub ten, który działając na jego polecenie w celu uzyskania określonych zeznań, wyjaśnień, informacji lub oświadczenia stosuje przemoc, groźbę bezprawną lub w inny sposób znęca się fizycznie lub psychicznie nad inną osobą, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.”.
Oznacza to, że osoba, która pełni funkcję funkcjonariusza publicznego, na przykład policjant, obciążona będzie skutkami prawnymi w momencie, gdy wymusi oświadczenie lub jakieś informacje, używając siły fizycznej lub psychicznej nad inną osobą. Ofiarą może być podejrzany, oskarżony lub świadek. Procedury funkcjonariusza publicznego jasno wskazują, że używanie przemocy jako środek do uzyskania konkretnych celów jest niezgodny z prawem.
Przestępstwem jest wymuszanie, groźby, przemoc fizyczna, psychiczna oraz niedozwolone sposoby przesłuchania świadka, które również opierają się na przemocy. Jeżeli funkcjonariusz przekracza swoje kompetencje i używa wobec niego siły fizycznej i znęca się nad nim psychicznie, takie przestępstwo ma charakter formalny i jest ścigane z urzędu w trybie publicznoskargowym.
Oznacza to, że są ścigane na wniosek policji lub prokuratury, które dowiadują się o nim najczęściej w trakcie czynności operacyjnych lub z zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Same zbierają dowody, wszczynają postępowanie oraz składają akt oskarżenia. Wymuszenie zeznań przez funkcjonariusza publicznego jest czynem zabronionym i jest zagrożony karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat.