Dla osoby, która utraciła kończynę, normalne życie po amputacji wydaje się być niemożliwe. Nic bardziej mylnego. Bez względu na to czy doszło do amputacji kończyny górnej, czy dolnej można normalnie funkcjonować. Oczywiście jest to sprawa, która wymaga nie tylko poświęcenia swojego czasu, ale także sporych chęci. Najtrudniejsze w procesie po amputacji jest tak naprawdę oswojenie się z nową sytuacją. Nauka funkcjonowania bez kończyny, używanie protezy lub innych medycznych pomocy nie jest łatwą rzeczą, jednak to nasz umysł narzuca nam największe ograniczenia. Jeśli nie zaakceptujemy w pełni sytuacji, w której się znaleźliśmy, normalne funkcjonowanie nie jest możliwe.
Po amputacji musimy nauczyć się wszystkich podstawowych czynności na nowo. Bierność w tym temacie lub bycie negatywnie nastawionym znacznie utrudnia proces rehabilitacji. To właśnie dlatego tak ważne jest zarówno wsparcie najbliższych jak i psychologa lub psychoterapeuty. Wszystkie te osoby pomogą nam zaakceptować to traumatyczne dla nas wydarzenie. Jeśli się tak stanie, to za nami już połowa drogi do normalnego życia. Z pomocą życzliwych nam osób będziemy mogli w swoim tempie przyswoić chodzenie o kulach, korzystanie z protezy lub naukę wykonywania czynności inną ręką niż dotychczas. Utrata kończyny to nie utrata życia. Nawet po tym procesie możemy w dalszym ciągu być aktywni, uprawiać sporty i realizować swoje marzenia. Dowodem na to mogą być paraolimpijczycy lub osoby grające w amp futbol. Aby normalnie żyć, należy jednak zaakceptować nową sytuację i przejść przez proces rehabilitacji. Tylko dzięki temu wrócimy do odpowiedniej sprawności.